Stargardzki weekend, jak zwykle rozpoczął seans w Kinie na leżakach. Tym razem miłośnicy dziesiątej muzy mieli okazję zobaczyć komedię kryminalną „Nice Guys. Równi goście”.
Wiadomo, że najlepszy kryminał to ten, w którym zagadkę rozwiązuje samozwańcza asystentka.
Jackson i Holland, nieudaczni detektywi, mieli szczęście, że trzynastoletnia córka jednego z nich była rezolutna i trochę niezdyscyplinowana, dzięki czemu udało się doprowadzić wiążącą ich sprawę do końca.
W sobotnie popołudnie w nostalgiczną podróż do przedwojennej Warszawy, Lwowa i Wilna, zabrała stargardzian, pochodząca z Włocławka, Kapela z Szaconkiem. Tuż przed rozpoczęciem koncertu nad Stargardem pojawiły się ołowiane chmury i zerwała się ulewa, nie zniechęciło to jednak publiczności, która pomimo niesprzyjającej aury licznie pojawiła się w Teatrze Letnim.
Kapela zachęciła stargardzian do wspólnej zabawy, rozpoczynając koncert znaną wszystkim piosenką „Cicha woda brzegi rwie”. Publiczność chętnie śpiewała piosenkę, a wokalista kapeli porwał do tańca Panią Bożenę z widowni.
Muzycy śpiewali piosenki przedwojennej Warszawy, Lwowa i Wilna oraz swoje autorskie utwory stworzone w klimacie muzycznym międzywojnia.
W prezentowanych piosenkach przewijały się historie wybrzydzającej wśród „apsztyfikantów” Małgorzatki, Franka - króla serc niewieścich, bufetowej Jadzi marzącej o mundurowym i dorożkarza Zielonki. Nie zabrakło też zapewnień, że „nie ma jak Lwów”, a stargardzka publiczność zachęcana przez wokalistę kapeli ruszyła w tany.
Niedzielny koncert z okazji 75. rocznicy Powstania Warszawskiego, w którym rozbrzmiewały powstańcze piosenki poprowadził znany dobrze stargardzkiej publiczności Dariusz Koronczewski. Pan Dariusz swoim zwyczajem ubarwiał koncert ciekawostkami na temat prezentowanych utworów, instrumentalistów i wokalistów.
„Piosenka towarzyszyła żołnierzowi od wieków, w czasie okupacji stanowiła moralne wsparcie i dywersję. Niektóre piosenki powstańcze były tworzone na zamówienie Armii Krajowej, inne były pisane przez anonimowych dziś autorów. Podniosłe czy żartobliwe, nadal wywołują wzruszenie.” - opowiadał prowadzący.
Koncert rozpoczęła „Piosenka o mojej Warszawie”, którą napisał Albert Harris, a rozsławił Mieczysław Fogg.
W koncercie rozbrzmiały najbardziej znane powstańcze piosenki, te podniosłe i te żartobliwe, bezimienne i pisane przez znanych literatów i muzyków:
„Na wojenkę poszli chłopcy” - napisana do melodii „Serce w plecaku”,
„Warszawskie dzieci” - autorstwa Stanisława Dobrowolskiego i Andrzeja Panufnika, po wyjeździe którego władze zabroniły publikowania jego utworów, w tym tego który stał się symbolem powstania,
„Siekiera, motyka”,
„Pałacyk Michla”,
powstała już po kapitulacji powstańców „Mała dziewczynka z AK”,
„Sanitariuszka Małgorzatka” lekka i żartobliwa, powstała w podziękowaniu za opiekę,
napisana przez sanitariuszkę, Krystynę Krahelską ps. „Danuta”, która przed wojną pozowała do rzeźby warszawskiej Syrenki, „Hej, chłopcy, bagnet na broń”.
„Dla ciebie Warszawo, dla ran twych i łez” brzmiały słowa ostatniej powstańczej piosenki koncertu „Marsz robotników elektrowni”, śpiewanej przez Dariusza Koronczewskiego na melodię „Maszerują chłopcy, maszerują” i z refrenem tej piosenki, który z artystą śpiewała publiczność zgromadzona w Teatrze Letnim.
Koncert, jego wykonawcy:
Iwona Radin–Rutkowska - flet i wokal,
Dianna Domagała - skrzypce i wokal,
Katarzyna Kupny – wiolonczela,
Daria Górska – wokal,
Aleksandra Górska – skrzypce,
Włodzimierz Radin-Rutkowski – altówka,
Krzysztof Machowski – wokal,
Jakub Gadomski – wokal,
Michał Wiśniewski - akordeon i piano,
Dariusz Koronczewski - prowadzenie koncertu i wokal,
zakończyli piosenką „Na prawo most, na lewo most”, napisaną przez uczestniczkę powstania i znaną literatkę, dziś 103-letnią Helenę Kołaczkowską.
A naszego cyklu „Lato w mieście”, w którym znowu poinformujemy mieszkańców miasta o wydarzeniach zaplanowanych na weekend i propozycjach kina SCK będzie można wypatrywać już w czwartek.
Do zobaczenia.
Wiadomo, że najlepszy kryminał to ten, w którym zagadkę rozwiązuje samozwańcza asystentka.
Jackson i Holland, nieudaczni detektywi, mieli szczęście, że trzynastoletnia córka jednego z nich była rezolutna i trochę niezdyscyplinowana, dzięki czemu udało się doprowadzić wiążącą ich sprawę do końca.
W sobotnie popołudnie w nostalgiczną podróż do przedwojennej Warszawy, Lwowa i Wilna, zabrała stargardzian, pochodząca z Włocławka, Kapela z Szaconkiem. Tuż przed rozpoczęciem koncertu nad Stargardem pojawiły się ołowiane chmury i zerwała się ulewa, nie zniechęciło to jednak publiczności, która pomimo niesprzyjającej aury licznie pojawiła się w Teatrze Letnim.
Kapela zachęciła stargardzian do wspólnej zabawy, rozpoczynając koncert znaną wszystkim piosenką „Cicha woda brzegi rwie”. Publiczność chętnie śpiewała piosenkę, a wokalista kapeli porwał do tańca Panią Bożenę z widowni.
Muzycy śpiewali piosenki przedwojennej Warszawy, Lwowa i Wilna oraz swoje autorskie utwory stworzone w klimacie muzycznym międzywojnia.
W prezentowanych piosenkach przewijały się historie wybrzydzającej wśród „apsztyfikantów” Małgorzatki, Franka - króla serc niewieścich, bufetowej Jadzi marzącej o mundurowym i dorożkarza Zielonki. Nie zabrakło też zapewnień, że „nie ma jak Lwów”, a stargardzka publiczność zachęcana przez wokalistę kapeli ruszyła w tany.
Niedzielny koncert z okazji 75. rocznicy Powstania Warszawskiego, w którym rozbrzmiewały powstańcze piosenki poprowadził znany dobrze stargardzkiej publiczności Dariusz Koronczewski. Pan Dariusz swoim zwyczajem ubarwiał koncert ciekawostkami na temat prezentowanych utworów, instrumentalistów i wokalistów.
„Piosenka towarzyszyła żołnierzowi od wieków, w czasie okupacji stanowiła moralne wsparcie i dywersję. Niektóre piosenki powstańcze były tworzone na zamówienie Armii Krajowej, inne były pisane przez anonimowych dziś autorów. Podniosłe czy żartobliwe, nadal wywołują wzruszenie.” - opowiadał prowadzący.
Koncert rozpoczęła „Piosenka o mojej Warszawie”, którą napisał Albert Harris, a rozsławił Mieczysław Fogg.
W koncercie rozbrzmiały najbardziej znane powstańcze piosenki, te podniosłe i te żartobliwe, bezimienne i pisane przez znanych literatów i muzyków:
„Na wojenkę poszli chłopcy” - napisana do melodii „Serce w plecaku”,
„Warszawskie dzieci” - autorstwa Stanisława Dobrowolskiego i Andrzeja Panufnika, po wyjeździe którego władze zabroniły publikowania jego utworów, w tym tego który stał się symbolem powstania,
„Siekiera, motyka”,
„Pałacyk Michla”,
powstała już po kapitulacji powstańców „Mała dziewczynka z AK”,
„Sanitariuszka Małgorzatka” lekka i żartobliwa, powstała w podziękowaniu za opiekę,
napisana przez sanitariuszkę, Krystynę Krahelską ps. „Danuta”, która przed wojną pozowała do rzeźby warszawskiej Syrenki, „Hej, chłopcy, bagnet na broń”.
„Dla ciebie Warszawo, dla ran twych i łez” brzmiały słowa ostatniej powstańczej piosenki koncertu „Marsz robotników elektrowni”, śpiewanej przez Dariusza Koronczewskiego na melodię „Maszerują chłopcy, maszerują” i z refrenem tej piosenki, który z artystą śpiewała publiczność zgromadzona w Teatrze Letnim.
Koncert, jego wykonawcy:
Iwona Radin–Rutkowska - flet i wokal,
Dianna Domagała - skrzypce i wokal,
Katarzyna Kupny – wiolonczela,
Daria Górska – wokal,
Aleksandra Górska – skrzypce,
Włodzimierz Radin-Rutkowski – altówka,
Krzysztof Machowski – wokal,
Jakub Gadomski – wokal,
Michał Wiśniewski - akordeon i piano,
Dariusz Koronczewski - prowadzenie koncertu i wokal,
zakończyli piosenką „Na prawo most, na lewo most”, napisaną przez uczestniczkę powstania i znaną literatkę, dziś 103-letnią Helenę Kołaczkowską.
A naszego cyklu „Lato w mieście”, w którym znowu poinformujemy mieszkańców miasta o wydarzeniach zaplanowanych na weekend i propozycjach kina SCK będzie można wypatrywać już w czwartek.
Do zobaczenia.
Materiał sponsorowany
![](/_upload/images/1564992108_00-sponsor.jpg)